Onder de tafel ligt nog een krans waarin een mandje met viooltjes hangt. De viooltjes ga ik binnenkort vervangen door andere zomerbloeiers. Viooltjes zijn de eerste plantjes die weer wat kleur aan de tuin geven en ik kan dan ook altijd met moeite afscheid nemen van deze bloeier. Echter na de regenbuien en hevige storm van de afgelopen week zien ze er opeens een beetje verfomfaaid uit. Tijd voor iets nieuws!
Aan de rand van de voortuin staan tussen de Liquidambers een aantal Annabellen. De twee Liquidambers in onze tuin zijn leibomen. Helaas duurt het altijd lang voordat er weer nieuw blad aan de bomen komt, maar als de bomen uitlopen hebben ze prachtig blad. In de herfst krijgt het blad een rode kleur. De Annabellen hebben weer mooi blad gekregen maar nog geen bloemen. Gelukkig maar want met de storm van afgelopen dinsdag waren die vast omgewaaid.
Omdat wij een luifel boven de voordeur hebben plaats ik er geen bloemen of planten meer. Te vaak ben ik de arme planten, die daar stonden, vergeten water te geven en ook via een regenbui kwam er geen water in de potten terecht. Daarom maar andere decoratie die geen water nodig heeft.
Aan de voordeur heb ik een wortelkrans opgehangen.
De krans met schelpen, die ik in een eerdere post al heb laten zien, heb ik aan de deur van ons tuinhuis opgehangen. Opeens vond ik de decoratie in huis te druk en moest er het een en ander even verplaatst worden of weg.
De schaal met het potje dat ik een andere look gegeven heb staat ook buiten en heeft een plekje op onze buitentafel gekregen.
De lente zet in de tuin nu echt door. De buxus begint uit te lopen en zal over een paar weken weer gesnoeid moeten worden. In de vaste planten zijn de eerste bloemen te zien.
De bloemen van de fuchsia vind ik ook altijd zo mooi.
Zelfs de kleuren van een uitgebloeide tulp hebben hun charme.
En als ik dan met een boek neerplof op de loungebank ruik ik de geur van de seringenboom die nu volop in bloei staat. Het is een seringenboom op stam die 2x per jaar bloeit.
Als ik dit zo opschrijf dan en de foto's zie van mijn tuin dan bedenk ik dat ik een zeer bevoorrecht mens ben. De laatste tijd grijpen mij de beelden van de bootvluchtelingen steeds meer aan en ben ik verbaasd en ook verwonderd over de harde en haast onmenselijke reacties op internet. Het is de Middellandse Zee waar wij over twee maanden onze vakantie gaan vieren waar zoveel anderen de dood vinden. Op zoek naar een beter leven. Wie kan je dat kwalijk nemen? Zou ik zelf ook doen voor mijn gezin als ik bijvoorbeeld in Syrië zou wonen. Dan zocht ik ook een veilige plek voor mijn kinderen. Niemand laat zomaar zijn roots, familie, huis, vrienden, .....zijn leven achter als er niet een heel goede reden voor is. Ik denk dat de meeste mensen een goed leven hadden voordat er oorlog en terreur was. Ik denk hier namelijk wel eens aan als ik heel gelukkig, met iedereen die mij dierbaar is, samen ben. He, dat wilde ik toch even kwijt.
Na mijn overpeinzing wens ik jullie een fijn weekend en geniet net als ik van het buiten zijn.
Groeten, Margo















